بی حوصله

از همه جا قطع امید کردم دلم پر از دلشوره میشه، اونقدر بی محبتی دیدم که دیگه طاقتم طاق شده، افتادم رو دور باطل، کارای آماری، نوشتن ی مقاله اقتصادی، به هیچ نیارزید حتی همون احوال پرسی کوتاه خم درمیون نیس.

ی دفه ی نور امید تو قلبم میاد مثل ی پیام تو سیستم جدید، اما محو میشه. دکترا نرفتم خیلی دس دس کردم. هزینه اش بالاس، دکتر کسای دیگه رو راهنمایی میکنه، اما من تنها ی گوشه، حتی به همایش هم دعوتم نمیکنن، خدایا نور امید فقط میخوام.

ی روزنه، فقط میخوام

خسته ام، مردی که همسر خواهرمه منو خسته کرده، حوصله اشو ندارم. دیووووونه اس، میرم کلاس زبان. نمیام خونه از این به بعد. ولش کن خونه آی که هیشکی توش نیس. فقط باید حضور یک نفرو تحمل کنی.

ملی و زندگی ...